Alınan her yaş, batan güneşe yazıyor
Saymayalım bu hayatı
Biliyorum, insan yoruluyor eli yarasında birini sevmekten
Ah
Velfecri okuyor kanayan yerleri

Aynı acının yol ağzında
Buluşabilirdik, oysaki
Bazı insanlar, sırtımızı yaslamak için yoklar
Ya sen geçtin ya ben hep erken
Sevgilim, söyle:
Hangi denizin kıyısıyız şimdi?

Yıllanmış bir aşkın en yakın şahidi
Ellerim ki nasır tutuyor seni sevince
Uzak ülkelerin birinde
Başkalarına yaşattığın baharı, bana bir kış günü anlattın

Uzun bir düşten geri dönüyorum
Ölümün eşiğindeyken dünya
Gülü dikeniyle sevmeyeceğim
Bu aşkı hesabıyla
Sevgilim, buralarda ayrılığı ben ısmarlarım