Bir Yazın Sonu
Ağaçlar olmadan teselli kim ister ki!
Ne mutlu ki onlar da ölüme ortak oluyorlar!
Şeftaliler hasat edildi, erikler renk değiştirdi,
Zaman köprü kemerinin altından hızla akıp giderken.
Kırgınlıklarımı kuş göçlerine emanet ediyorum.
Sonsuzluktan paylarına düşeni sakince ölçüyorlar.
Rotaları
yapraklarda koyu bir mecburiyet gibi belirginleşiyor;
Meyveleri renklendiriyor kanatların hareketi.
Sabır gerek.
Kuşun yazısı yakında açılacak elbet.
Dil altında bakır tadı duyulacak.
Ende eines Sommers
Wer möchte leben ohne den Trost der Bäume!
Wie gut, daß sie am Sterben teilhaben!
Die Pfirsiche sind geerntet, die Pflaumen färben sich,
während unter dem Brückenbogen die Zeit rauscht.
Dem Vogelzug vertraue ich meine Verzweiflung an.
Er mißt seinen Teil von Ewigkeit gelassen ab.
Seine Strecken
werden sichtbar im Blattwerk als dunkler Zwang,
die Bewegung der Flügel färbt die Früchte.
Es heißt Geduld haben.
Bald wird die Vogelschrift entsiegelt,
unter der Zunge ist der Pfennig zu schmecken.
Günter Eich (1 Eylül 1907 – 17 Aralık 1972), Alman şair, oyun yazarı ve radyo yapımcısıdır. Saksonya’da doğdu, Dresden Üniversitesi’nde filoloji okumaya başladı ancak eğitimi yarıda bırakarak Berlin’e taşındı. Burada şiir ve radyo çalışmaları yaptı. İlk şiir kitabı Der Vorleser 1930’da yayımlandı.
Şiirlerinde Alman ekspresyonizminin etkisi görülür; insanın varoluşsal karanlığını ve iç dünyasını ele aldı. Nazi iktidarına karşı durduğu için 1933–1945 yılları arasında Almanya dışında yaşadı, savaş sonrası ülkesine döndü. 1945’ten sonra şiir, oyun ve radyo oyunlarıyla Alman edebiyatının önemli isimlerinden biri oldu. Eich, 1972’de Lübeck’te hayatını kaybetti.