Edebiyat arşivleri • Kulta.

Irmak Zileli: İnsan bir hikâye anlattığında bunu ilk önce kendine anlatmış olur.

Kelimeler kâğıda döküldüğünde aynı anda onun okurusunuzdur. Dolayısıyla anlatma ihtiyacı ile anlamlandırma çabası birbirinden ayrıştırılamaz bana göre.

Hıdır Murat Doğan

Dara Zivistanê (Kış Ağacı)

mirov jî tenêtiyê dicemide mirov yek li benda zivistanê

Fırat Baytak

Aklımın Sesleri

Her şeyin anlayan kalbim bütün kanını sana akıtmış mıydı?

Ceren Avşar

Yüz Yetimliği

Göğün ve Allah’ın ağzından nice kelimeler saklarken Bununla yaşamak Zordu

Kübra Burulday

Yerinde

Halbuki ne var hepimiz doğduk Bekliyoruz orada burada sebebini

Merve Arlı

Jüple Kapısı

Beyaz kapılar denize açılır

Hakan R. Temiz

İntihar Telaşı

"artık hiç bir şey bir kaç dizeyi geçecek kadar uzun değil mahsa"

Cumhur Özen

Ah Kuşlar Ah Yoksulluk

Kanatlarım, kara önlüğün koluna sümüğümü silerken kırıldı benim.

Ergin Bozkurt

Aşık Olma Demiyorum Yine Ol

Yaramdan öpemezsin sevdiğim Dokusu uyuşmuyorsa toksikolojimizin Sen bir kahraman desem değil antisi hiç.

Ömer Burçin Özkişi

Tarihe Gömülendir Biraz da Aşk

“…ve hatırlatıyor bir kadını anılarımı kanatıp bir kadın ki doğuyor şimdi denizden oysa memleketimde çoktan ölen.

Uğur Kaya

Aptal Dünyanın Üç Hali veya Halleri

Kimseye kızgın değildi aslında. Kızgın olduğu tek biri vardı, tek. Hayallerinden hiç çıkmamalı, yazılardan hiç kalkmamalıydı belki de.

Büşra Aslı İçöz

Şarapnel

Her koşulda yalnızlık Ve sonunda ölünmüyor

Bilge Soyer Özsoy

Hiçlenmiş Övünç, Düşlenmez Suskunluk

Neden sonra içimdeki seni ayırdım benzediğin üzüncümden

Burçin Laçin Altay

Kristalize Bir Tanrısızlık ve Beyazın Mutlaklığı

Vasiyet, bir mülk paylaşımı değil; bir yokluk beyannamesiydi...

Didem Görkay

Kim Var Orada?

Ev aşırı sessiz değil mi? Bir bebek iyi olabilirdi. Kocası mı söylemişti bunu yoksa kendisi mi? Anımsayamadı. Her hatırlayış nasıl oluyor da hep aynı konuya geliyordu, tıpkı her konuşmanın aynı yere geldiği gibi.

Semrin Şahin

Bana Beni Geri Ver

Rüzgârın titrettiği her bir parça sahibini arıyor gibiydi.

Nihan Özkan

Sonrası Uzak: Çılgınca

dışarı çıksam sonsuzca yürüyecekmişim gibi gelir

Örsan Gürkan

Perşembe Mevsimi

hangi nehir bırakır öksüz suyu hangi su yansıtmaz suretini

Ahmet Antmen

Bayat Ekmek

Bütün ölümlerden söz etmek gerekir sonra İyi halden, işlediğiniz cinayetlerden

Ersin Taşdemir

Nâr

Yaralı kılıcını biledi asuman/Sezdim/dökülecek haneme kan ve âl/Aşındı vârımın kabuğu/aktı narlar yorganımdan…

Ayşe Nur Çıraklı

Sapiens'e Ölüm

Gökhan bir eli kapının kolunda koşmaya hazır bekliyordu. “Hocam, Einstein sınıfında öğrenciler öğretmenin bataryasını çıkarmaya çalışmış. Öğretmen de karşı koyup çocuğun kolunu yakalamış. ‘Sapiense ölüm’ deyip duruyor.”

Yurday Yalçınkaya

Ablamı Uğurlarken

Son duraktan hareket eder etmez tüm koridoru bir simit kokusu sardı, Halkalı’dan İstanbul’a girmişlerdi. Demli çay kokusu zorlu, uykusuz geçen dimağını yerine getirme telaşındaydı.

Ümit Ahmet Duman

Yoksullar Kışı Sevmez

Kış, toplumcu gerçekçi eserlerde sınıfsal bir duruşla öncellikle yoksullukla ilişkilendirilir. Çünkü doğa karşısında çaresiz kalan insan, sahip olduklarıyla korunur ve yaşar.

Alihan Demir

Bazil Karaçur Olmak

Ama gerçek, inatçıdır. Gizlenen şey, insanın tenine siner. Sustuğunda bile anlatır kendini. Ve Bazil’in gerçeği; soğuk Brooklyn gecelerinin dar sokaklarında, babasının is kokan ellerinde, gemilerin yük bölmelerinde saklıydı.

Muraz Arslan

Salınımlar 5: Dal

Ormanı böyle düşlememiştim. Ev kadar karanlık, ev kadar savruktu şimdi. Ağaçlar aynı ağaçlardı, babam aynı babam. Pustum. Diktim kulaklarımı. Kaskatıyım. Bir karaltı geçti solumdan. Seçemedim. Arkama döndüm.

Feyza Akbulut Öner

Cam Armonika

İsterseniz dağılabilirsiniz bedenimden- diyorum zil çaldı

Ersin Aydın

Ah Kalbim Sen Bir Sömürgenin Yurdusun

ah kalbim senin dört odanda küllenmez bir ateş adı ıslık ıslık titrer dudağımda kim bilir daha kaç gece saklanır her yaran sabaha uzanan bir tohum

Müjdat Güven

Yıldız Kümesi ve Göze Kaçan Tozları Uzayın

Su ile uzay boşluğu arasında ilintilenen saklı Hücrenin keşfinden beri huzursuz uyunan zoraki uykular

Ahmet Şerif Doğan

Kanayan Kar

ninniler umutlarını uçak sesine astılar. boran kefenini serdi kaçağa ölüm ekmek gibi bölündü.

Alattin Bilgiç

Ayaz

zaman neyi arar yaşam neyi söyletir bunca zamandır yaşadığım ne bütün bu sorular bi bulutun kendini var edip sonra rüzgara dağılması mı

Aslan Kocaman

Apaçık Kıtalar Atlası

Çoğu zaman pusun dağılması, sınırların netleşmesi ve hakikatin tüm çıplaklığıyla belirmesi kurtuluş diye sunulur.

Mustafa Mutlu

İnsan Anlatamadıklarında Saklıdır!

İnsan her şeyi anlatamaz; çoğu zaman ona bir taşın sessizliği ve sükûneti gereklidir.

Hüseyin Boğurcu

Ayazkara

Masalın susulduğu unutulduğu yerin devamı olsa anımdaki od tutuşsa

Kaplan

Kirli Beyaz

Kendi nefesimin buğusuyla boğulan bir münzeviyim.

Erkan Kenan Durmaz

Vişneden Hallice

Belki de sürüldüm. Sürülmek istedim ya da. Sol yumruğumu havada tutmanın suç olduğunu bilmem yeterli oldu.

Sevcan Deniz

Ceren Ceran’ın Tercih’inde Gitmenin İmkânı ve Kadın Sesinin Tazeliği

Ceren Ceran, henüz edebiyatında kalıcı bir biçem oluşturma aşamasında. Tercih, bu yolculuğun erken ama güçlü bir durağı.

Bahriye Çeri

Günter Eich: Bir Yazın Sonu

Sabır gerek. Kuşun yazısı yakında açılacak elbet. Dil altında bakır tadı duyulacak.

Eylül Demir

Bir öneri…