Binlerce duyguyla bilinmeyen bir ana tanıklık eden ıslak bir nefes
Yılgın umutlarına doğan bağışlanma ve merhametin büyülü melodisi ile
Akıtıyor teninin bıkkınlığını
Saçlarından süzerek
Ve üşümekten vazgeçiyor soğumuş taşlar

Kabuslarına gürültülü ellerini uzatıyor
Bilincinde durmadan akan nehirler
En nihayetinde şehrin koca gürültüsünden
Dağların fısıldayan derin sessizliğine sığınıyor
Her koşulda yalnızlık
Ve sonunda ölünmüyor

Gün doğumu tablosunda beliren su testisi
Yıllar sonra vaat ediyor
İlkbaharın gelişini
Geçmişte haykırdığı yokluğu zamanın gizine saklayarak
Şimdi yeni bir varoluşa hazırlanan evren
Sakin kırılganlıkları ile
Başlangıcın ve sonun bedenine sızarken rastlıyor
yabanıl şarapnellere.