Bir kapak açtım dibinde elma yuvarlayan kuyuya.
İndirdim iplerimi, yolladım kendimi çürük kokan diplere-en diplere
Çekip aldım kuyuya İsviçreli bilim insanlarının deneyemediklerini
Papa bilmem kaçıncı Leo resmini çizdirmiş zemine
Ben şimdi nereye koyacağım ayaklarımı
Hangi boşluğa sığdıracağım kuyuya dökülen sözcüklerimi
Ah Juliet ah ne anladın aldatmaktan beni
Diyojeeeeeeennnnnnn! Sana burkuluyor dudaklarım
Duyuyor musun beni
Diyojeeeeeeennnnnnn! Hangi cehennem fıçısına bandırdın parmaklarımı
Ah benim sefil, acınası ve banliyö tarafım ah
Sssssoooooğuk…
Ürpermedi hiç içim dışımdan
Bay Gerdenjo ya da sana ne demeli at arabası çek beni çek bu bitimsizlikten
Ah her yerlerimde bir sancı volta atıyor, durmuyor ah durmuyor
Avludayım. Çınladı kulağımda kuyunun sesi
Duysaydınız bunu siz de oturup ağlardınız benimle
Bir kuyunun kulağıma üflediği hikâyede oturup sarmak istedim yaralarını
İsterseniz dağılabilirsiniz bedenimden- diyorum zil çaldı
Ah çocuklar ah cevizler ağlıyor tutun ellerinden
Kim saracak her bir ceviz dalında açtığımız yarayı
Bunu sırtımı yaslamadan toprağa izlemek istiyorum.
Ah dedi kuyu ah!
Ah dedi elma ah!
Ah dedi ceviz ah !
Ah dedim ah !
Sırtımı ağaca yaslamadan ah!