yaşımdan uzayarak ve ufalarak eksiliyor sayılar
yıllar önce vardığımda otuzuma
bekletmişti beni kapının eşiğinde günlerce
içeri giremeden kapısından
suratıma çarptı birden dokuza tüm rakamları
dedim onlara canınızı sıkmayın
yaşam bir kusurlar bütünüdür dişlerimden haykıran

“ordu’nun dereleri aksa yukarı aksa”
kim bilir ne eksikler ararız onda
kimi suyu bulandırır kimi yukarıyı kandırır
yamalak bir şeyler kıvrılıyor suyun yatağında
bir korukta kaç olmamışlık aradın
ağzını çıkarmadan fotoğrafın akıttığı ekşilikten

çekip çıkardım senden kendimi
gökkuşağının ellerine tutuşturdum
sıkıca kavrama beni ey göğün kuşağı
sesim ezilir
hem birazdan ısınır dünya
bakalım hangi yağmurun sularına vuracaksın beni
belki ıslak ellerimle dokunduğum her renk yeşil bir yaraya dönüşür
yahut dişlerimden fırlayan kusuru örter suyun buğusu