Sonra baştan başladı,
bilmem kaçıncı rüya.
Bitkindi, geçti heyûlâdan
asumana takıldı gazâl.
Güneşi savuran saçları;
oldu şafak renkli nihâl,
elimde arınmış nâfe
ve safran yamalı hayâl.
Yaralı kılıcını biledi asuman.
Sezdim,
dökülecek haneme kan ve âl.
Aşındı vârımın kabuğu,
aktı narlar yorganımdan.
Böyle bulaştı ayağıma
meyus yüzlü ihtilâl.
Bir çarmıh dikildi eşiğe.
Gedikli putlara takılıp
düştü gözden alâmetim.
Bakışsız bir ölüm bu, bildim.
Nemrut’un sopası çarptı ve
kulağımdan döküldü cesedim.
Sonra baştan başladı,
bilmem kaçıncı yangın.
Sonra baştan…
Sonra…