menu Menu
Toprak Kokusu
Hep ağrıyan yerlerim üşümez elbette Bir saltanat diğerine veda eder su sancılarında
Pelin Oktay N°6 / Direnç, Şiir
Son Zembilfroş Önce Basit Devinimler Hakkında Sonra

Yenidoğanın sevincinde kaldı imla hatalarım
Kuytuydu, esirdi, topraktı bekleyenim
Derimin sararmış kentinde
Öyle kendim, öyle yabancı sessizliğim
Benim için ve senin için
Tüm vesikalık fotoğraflar
Mendilimin nakışlarında ıslak bir yanılsama
Neden kamburu çıktı yaşlılığımın?
Nedendir defterimin arasında çiçek tomurcukları?
Penceresi kapandı yüzünün
Yabani otlar toplanmalı artık arka bahçemin kıyısından
Tüm denize çıkan sokaklar gibi
Ben de sana esmeliyim terketmediğim bir sabahta
Sahillerim olmalı, uzun yürüyüş yollarım
Ve bir gelincik tarlası hatırlatmalı gökyüzünü
Her bir dize yeni bir dirençtir
Senfonileri çoktan iteledim sonraki yıllara
Geçmişi portakal sıkacağında mı eritsek?
Sorulara tenezzül etmez uzun bacaklı kadınlar
Bana bir doğrudan üç yanlış getirirler
Hep ağrıyan yerlerim üşümez elbette
Bir saltanat diğerine veda eder su sancılarında
Ciğerimde tiril bir yalnızlık
Eşi benzeri yok karga seslerinin
Yanardağ eteklerinde kuru bir şair
Ağlıyor
Gök kubbeden şehir kabuklarına
Savaşlar
Savaşlar
Toprak kokusu ezmeli
Gecikmiş bellek yitimlerini


Önce Sonra

keyboard_arrow_up